Al ongeveer 4 jaar en een half zijn Bram en ik stapelverliefd op elkaar. ‘Al’… of beter ‘nog maar’. Want ik heb het gevoel dat we samen nog een heel leven gelukkig gaan zijn. Een glazen bol hebben we niet, en dat hoeft ook niet, maar we gaan er wel nog vanuit dat we samen oud zullen worden. Voor sommigen mag dat dan naïef klinken, voor ons is het een doel dat we voor ogen houden

Nieuwjaar

Op 31 december vierden Bram en ik, zoals de rest  van de wereld veronderstel ik, de overgang van 2008 naar 2009. We hadden ook Bram zijn zus meegenomen, wat extra gezelschap is altijd leuk dachten we. Voor de eerste keer vierden we nieuwjaar eens niet in België maar in Italië, meer bepaald in Rome! We wisten dat er ’s avonds concerten zouden zijn aan het Colosseum, dus trokken we naar daar. Nadat we met zo’n paar duizend anderen 2009 hadden verwelkomd, nam Bram me mee naar een afgelegen plaatsje. Hij zei me dat ik even moest gaan zitten, iets wat ik anders wel ideaal vond. Zo eventjes bekomen van al die drukte, gezellig van elkaar genieten met op de achtergrond het prachtige Colosseum. Zalig gewoon. Maar…

Hét grote moment!

Bram ging ineens voor mij zitten en vroeg me of ik met hem wilde trouwen! Ik dacht eerst dat hij het niet meende, maar algauw had ik door dat het echt wel serieus was. Bram had een enorm mooie verlovingsring uitgekozen en schoof die om mijn vinger nadat ik wel 20 keer ‘ja’ had gezegd. Ik weet niet echt meer exact wat er op dat moment allemaal door me heen ging. Euforie natuurlijk, ongeloof, blijdschap, … ik was echt verrast. We hadden wel over trouwen gesproken, maar ik wist niet dat Bram het daar al zou vragen.

Nu, bijna een maand later, draag ik elke dag met veel trots mijn ring. We praten over vanalles en nog wat dat met trouwen te maken heeft en genieten gewoon van elkaar. Dat laatste vind ik nog het belangrijkste… samen genieten. Vier jaar en half zijn tot hier toe voorbij gevlogen, we maakten samen veel mee maar wij zijn klaar om de rest  van ons leven bij elkaar te blijven. Ik heb echt geen schrik om me aan één persoon te binden. We hebben al veel bewezen, we zullen ook bewijzen dat we het samen kunnen. Al denk ik eigenlijk dat we dat niet moeten bewijzen, het straalt gewoon van ons af hoe gelukkig we zijn en hoe goed we bij elkaar passen.

Gerelateerde video's/berichten:

1. Stoppen met roken (deel 1) In België rookt gemiddeld zo’n 31% van de mannen en...
2. From Sarah with love Veel woorden zijn er hier niet nodig denk ik. Bram,...
3. Leaving Paradise Dit is ondertussen al ons laatste dagboekgesprek, vanuit Luxor althans....